Tak mało dał jej świat!

- mówimy coraz częściej, bo coraz częściej biorą do nieba z naszej półki.
Wczoraj powiedziałyśmy :Tak mało dał CI świat , Jureczku!!! Tak mało...
Tak bardzo nęcił, obiecywał, miotał nami świat, a zysk dla duszy niewielki .Dla ciała też niezbyt wielki, czyli podobny do tego, co zostawimy potomnym.
Wolałabym uprzątnąć po sobie plac boju i o pamięć NIE zabiegać wcale, ale już się wdałam w pisanie/kółka różnego autoramentu(  dobrze, że choć nie różańcowe) i świat jakieś wrażenie odbiera.
Testament jest gotowy i NIE przewiduje cmentarnych ceremonii ani kościelnych.NIE przewiduje też westchnień przyjaciół i rodziny mieszczących się w stwierdzeniu :Tak mało dał jej świat.
Uważam,że dał mi wszystko, co miał najlepszego, ale NIE miał tego zbyt wiele.
Dał mi możliwość kształtowania swojego GENDER i to jest świata największa zasługa.
A to, co robię właśnie teraz to jest forma wdzięczności za szanse.Niedoskonała jak wszystko, co wiąże się z zabieganiem o wykorzystanie szans.Jeszcze NIE wiem, czy je wykorzystałam i czy w ogóle wykorzystam, ale NIE to jest ważne.
Ważne,że próbowałam...
Najważniejsze, bym mogła próbować dalej.
Ważne i najważniejsze są nasze własne myśli i własne czucia.Własne przemyślenia i własne poglądy.
Ważne i najważniejsze są spotkania z innymi ludżmi.
Spotykam się obecnie z Królową, Umberto Eco, Jezusem ewangelicznym i tym, który od 12 roku życia do 30-tego przebywał w Indiach, z Erichem Frommem i z Karlheizem Deschnerem. Czasem także z biskupami Rzymu, gdy zabierają głos NIE w sprawie swojego własnego gender, ale narzucają sposób bycia innym ludziom.
Od zawsze na zawsze uważam to za największą zbrodnię ludzkości i NIE wiem wciąż JAK ONA BYŁA MOŻLIWA.JAK?!!!
Dlatego jestem w sporze z siłami zła i dlatego chodzę czasem po drogach myśli Dostojewskiego,Świętochowskiego i tysiąca innych, którzy myślą podobnie, bo myślą.
Gdy zauważyłam,że ludzie mądrzy myślą zawsze tak jak myślała moja Babunia- poczułam wiatr w żaglach. Pojawiło się jakieś mgliste poczucie wartości nawet i ta idea,że :"Zabijanie masowe ludzi w sporach, które mogłyby być rozstrzygnięte  pokojowo, jest największą hańbą ludzkości".
Na stosach świętej inkwizycji kościół miłości rzekomo ewangelicznej, czyli Jezusowej - spalił ponad JEDEN MILION KOBIET. Hańba ludzkości.
Obecnie ten sam kościół ma inną metodę, którą nazywamy cementowaniem , czyli zabetonowaniem umysłu możliwie najwcześniej.Najlepiej w żłobku.Tak wcześnie, by NIE ośmielił się myśleć, bo gdyby tak nagle przeczytał choćby cztery dozwolone ewangelie ZE ZROZUMIENIEM, do kościoła już NIE wstąpi i na tacę NIE rzuci.A do tego NIE może dopuścić żadna instytucja,żyjąca z religii.Dlatego zamiast księży, my  robimy to, co mogłaby religia, czyli ...cdn

- Rozum najskuteczniejszym orężem gender

- słyszę tu i ówdzie, a szczególnie wśród racjonalistów i pacyfistów.
Skąd brać rozum, by przynajmniej zawiesić wojnę podjazdową płci, która trwa od ponad sześciu tysiącleci- NIE słyszę, ponieważ przeciwnicy/wrogowie NIE używają rozumu jako oręża w sprawie gender.Mają inne sposoby na nowego diabła.Sposoby nienowe, ale robiące wrażenie, bo przypominające "MŁOT NA CZAROWNICE".
Ela mówi,że przydałby się nam i że trzeba go odkurzyć, dopieścić i zatrudnić na pełny etat, bo sprawa warta jest mszy, choć msza jest wynalazkiem pogańskim, diabelskim jak najbardziej.
Znów zgadzam się z Elą i jest mi miło, gdy moja przyjaciółka mówi,że:
" Gdy wiadomo, od czego zwada się zaczyna, rozum winien uderzać tam, gdzie tkwi przyczyna".
- Wiadomo? Mnie akurat NIE wiadomo...- słyszę swój głos, bo tak właśnie jest.
Wydaje mi się,że wiem  - to fakt, ale czy to, co mi się wydaje to prawda czy fałsz?!
-Mam gorzej, bo mnie się nawet nie wydaje.- rzecze Ela i zmienia temat:
Bez tragedii NIE odbywa się żaden przełom, czyli NIE ma u nas żadnego postępu zanim NIE będzie ofiar...Są ofiary w tolerowaniu jazdy po pijaku, to rząd w końcu weżmie się za to, by 162 tysiącom niemoty  rocznie odechciało się wsiadać za kierownicę, gdy juź NIE umieją nawet wsiąść na nocnik.
- Nie będę ofiarą dżender, bo w ogóle NIE chce mi się być ofiarą.- myślę sobie, ale postanawiam zawalczyć o siebie, a to się znaczy tyle,że pozbieram myśli, jeśli gdzie jakieś odnajdę i będę je próbowała jakoś uporządkować...
Co by uderzyć tam, gdzie tkwi przyczyna...
Przyczyna wojny płci to jedno, a przyczyna nakręcania tego interesu to zupełnie co innego.
Na wojnie podjazdowej płci nikt NIE zyskuje niczego poza dominacją.
Czy dominacja warta jest wojny, na której NIE obowiązują żadne zasady, a trup ściele się gęsto?
I czym w ogóle jest dominacja, jeśli NIE wypaczeniem psychiki?!!!
- Bez dominacji NIE byłby władzy ani religii, wyobrażasz to sobie?
- NIE, ale spróbuję wyobrazić sobie powrót człowieka do życia bez dominacji, czyli bez wykorzystywania anatomii i biologii do wszczynania wojen płci.
- Ja NIE mogę sobie nawet tego wyobrazić, by nagle i bez wypowiedzenia NIE było religii/polityk...- gaworzyłyśmy sobie, gdy nagle Ela ożywiła się i rzekła tak:
-Podobno są dwa rodzaje nieszczęść, tak?!
- Znam więcej, ale upierać się NIE będę...- odparłam.
- To dobrze,bo są nieszczęścia, od których uwalniać się NIE należy.Tak uważał Tołstoj, prawda?
Wojna z pewnością do tego rodzaju nieszczęść NIE należy, więc musimy iść po rozum do głowy i NIE mamy żadnego wyjścia.

Zawsze niech będzie dżender...

Profesor Senyszyn ogłosiła rok 2014 ROKIEM GENDER.
Taka ja na przykład, gdybym ogłaszała, ogłosiłabym erę Wodnika erą dżender, ale NIE ogłoszę, bo już dawno nasza era jest ogłoszona erą duchowości/świadomości/porozumienia/pokoju..., czyli GENDER albo niebytu ludzkości.
Zamiast ogłaszania podśpiewuję sobie od samego rana:
"Niebo jak len, Słońce jak sen.Oto rysunek malucha.I kilka słów, literek rząd  nieśmiało wciska się w kąt:
Zawsze niech będzie słońce!
Zawsze niech będzie niebo!
Zawsze niech będzie mama!
Zawsze niech będę ja!
Miły, czy wiesz,
my chcemy też ,
pokoju chcemy jak dzieci."
Biskup Rzymu też chce pokoju i wyrażnie to powiedział w Orędziu Bożonarodzeniowym.Zatem sporo nas do pieczenia chleba, ale...
Ale być może potrzeba do tego jak zwykle żdziebko wiedzy, odrobinkę dobroci i odważnego wysiłku, co daj nam wszystkim Nowy Jeszcze Lepszy Roku 2014...
Amen.

Im mniej tym więcej

DZIEWIĄTA SYMFONIA  robi ze mną, co chce. Od lat chce, bym płakała,a zaraz potem...
Zaraz potem mam czegoś  zbędnego mniej,co oznacza,że zaczynam rozumieć dlaczego dla Ludwiga Van Beethovena samotność była religią.
Znów na kanale KULTURA obejrzałam film, który znam na pamięć i znów okazało się,że siebie akurat na pamięć wcale NIE znam.Dziś inaczej niż zwykle przyjęłam męskość geniusza i kobiecość Anny Holz.Inaczej zabrzmiała DZIEWIĄTA, choć przecież nic się w SYMFONII ani w  filmie NIE zmieniło. Jeśli coś się zmieniło to moja dusza.
Wciąż jest tęsknotą za pięknem, ale już wyzwolonym.Wciąż chce niemożliwe, ale już NIE od kogoś innego. Wciąż z największą radością zachwyca się każdym mgnieniem dobroci i prawdy u ludzi, ale coraz bardziej obawia się, by te mgnienia trwały choćby chwilkę albo dwie.
Szczególne obawy dotyczą biskupa Rzymu- Francesco.
Tak bardzo boję się,że w sprawie GENDER NIE starczy komuś z nas sił i mocy, by przejść do porządku nad różnicą zdań.
Gdyby tylko okazało się,że jest między nami zbyt duża różnica płci- NIE byłoby powodu do obaw, ale może się okazać...
NIE, NIE mogę wywoływać obrazów, których NIE chciałabym oglądać.
Wolę wierzyć do końca, do ostatniego momentu,że dla papieża GENDER NIE jest żadnym diabłem, a w szczególności kościelnym.
Mniej mnie już będą obchodziły sprawy tak banalne jak polityka, choć i tak tkwię w niej po uszy i na wydobycie się bez strat NIE ma co liczyć.
Mniej czasu oddaję na pogaduszki o doooopie Maryni, choć lubię.Pogaduszki i tę część ciała, o której najpiękniej moim zdaniem wyraża się Tuwim.
Wierszy Tuwima znów nasłuchałam się w radiowej Jedynce  i z tego zasłuchania zrobiło się święto.
Stary Dobry Rok 2013 mija i jak MU dziękować- NIE wiem.Sporo mnie nauczył.W szczególności tego,że im mniej chcemy tym więcej mamy.
Mam wielką ochotę na spory w sprawie GENDER, ale o tym w Nowym Lepszym Roku 2014.Serdecznymi życzeniami noworocznymi dla WYTRWAŁYCH,którzy wciąż odwiedzają ten trudny blog- zamierzałam skończyć blogowanie, ale chyba jednak NIE skończę.Zanim powiem to ostateczne AMEN- być może napiszę w końcu to, co zamierzyłam...

Moja sukienka

sporo mówi o moim GENDER.
Jak każdy ubiór/strój moja sukienka jest moją " drugą skórą".Bardzo ją sobie cenię: skórę i sukienkę .Dlatego raczej NIE przebierałam się " na kogoś" i raczej NIE udawałam kogoś innego.Przesadnie modna też NIE bywałam, ale za to mam coś, co od biedy można zwać stylem.Od wielkiej biedy, bo ten styl NIE jest do naśladowania przez nikogo jednak.I dlatego jest tylko stylem od biedy właśnie, bo stylem jednoosobowym.NIE sądzę , by ktokolwiek miał w szafie tylko tuniki zwane sutannami i zakładał je na sukienkę właśnie.A taka ja na przykład tak właśnie robię i gdy pojawiam się w tłumie wszystko jest jasne.Wiem , bo wyczuwam, czy inni darzą mnie akceptacją.Po to zakładam kapelusz i buty na obcasie,by zarabiać na chwilkę aprobaty.Chanel no 5 noszę dla siebie, bo lubię , ale kapelusz i szal noszę dla publisi i jest to mój wkład w
wystrój miejsca, w którym żyję .Miejsca najbrzydszego z możliwie brzydkich, bo takiego statusu dorobiła się właśnie Polska.Mam nadzieję,że NIE z mojego powodu, bo NIE jestem architektem/NIE buduję kościołów i NIE wyrzucam odpadów/śmieci na ulicę.
Inspiracją do niniejszego wpisu jest właśnie inkryminowane zachowanie chłopczyka (sprzed chwili), który w pobliżu kościoła rzucił mi pod nogi niedopałek.
To jasne,że zareagowałam.Po swojemu, czyli zapytałam uprzejmie, czy mamusia wie... Chłopczyk odpowiedział,że jest sierotą i dopiero wówczas zobaczyłam koloratkę i zuchwałość.
Koloratka mnie rozśmieszyła, a zuchwałość nastroiła do konsekwentnego doprowadzenia sprawy do końca.
-Wobec tego powiemy o tym proboszczowi...- usłyszałam swój głos i twarz chłopczyka odmieniła się zupełnie.Był moment,że nawet zastanawiałam się, czy to aby ten sam chłopczyk, który mi peta pod nogi rzucił.
- Pani jest...- machał rękami, a tymczasem wkraczaliśmy na teren kościoła, z którego wychodzili mężczyżni i dwie kobiety.
- Ki diabeł, pomyślałam, gdy każdy z nich kłaniał się chłopcu w pas.
- Pani jest...- zaczął na nowo, ale odparłam,że wiem kim jestem , więc przestał .
- To pan NIE wie, kim jest...- zaatakowałam z bezsilności i z bezradności, bo na jedno proste słowo NIE mogłam się doczekać.
- Skąd pani wie,że to ja akurat nie wiem,kim jestem a pani niby wie?! Jestem księdzem i należy mi się...
Poczułam jak mocne dłonie chwytają mnie za bary i zauważyłam,że skręcamy w stronę plebanijnego pałacu.Czułam się średnio, bo wokół pustka, a  psom rasy agresywnej nie za bardzo podobało się,że próbuję się wyrwać z objęć ochroniarza.
W końcu stanęłam przed obliczem.
Stanęłam dlatego,że zareagowałam na  karygodne zachowanie, więc musiałam być ukarana i zostałam ukarana, ale o tym osobno.
Ucierpiała też moja sukienka, bo gospodyni wylała nań wino czerwone słodkie zwane mszalnym.Może dobrze, że wylała, bo na plebanii  przebywałam prawie dwie godziny. Dość, by rozmawiać o sukienkach i o gender.
- To kim ja jestem, skoro noszę sutannę, czyli sukienkę?- zapytał hierarcha, a ja bez chwili zastanowienia odpowiedziałam,że NIE jest ani mężczyzną ani kobietą...
Chciałam uzasadniać swoje stanowisko,że moja sukienka mówi sporo o mnie, ale już nikt mnie słuchać nie chciał.
Może to i lepiej, bo już  nic  NIE miałam do powiedzenia, a w szczególności NIE spodziewałam się przeprosin.

Pojawił się, czy został w końcu zauważony ten nowy diabeł, co się zwie GENDER?!!!
Straszyć nim nie można kobiet ani mężczyzn, to co to za diabeł? Zresztą tego nowego diabła boją się tylko patriarchalni nieudacznicy, a najbardziej chyba jednak hierarchowie autorytarnych religii.Bardzo dobrze,że się w końcu czegoś boją, ale jednocześnie żle,że boją się aż tak bardzo,że znów wywołują wojnę z kobietami, gdy najbardziej potrzebny jest pokój/spokój/wiedza i porozumienie.
Ale najpierw zrozumienie!
Ktoś kiedyś w końcu musi zrozumieć,że rozwój mężczyzny i kobiety przebiegał we wzajemnej opozycji.Dlaczego tak waśnie przebiegał od sześciu tysięcy lat? Dlatego,że panował patriarchat, czyli patriarchalny system łupów.
Dlatego drogi obu płci, seksualizm, religia i zwykła codzienność podlega przemocy.Dlatego ulega przemocy,że tam, gdzie rządzi  wyłącznie mężczyzna- tam rządzi przemoc.Dlatego rządzi przemoc,że patriarchat z góry przemoc zakłada.Jako zasadę swojego systemu.
Złowieszczy los przemocy systemowej kończy się, a zatem ataki niedobitków ustępującego systemu przemocy są tym agresywniejsze i tym bardziej rozpaczliwe i desperackie.
Pierwiastek męski  dominował w wierzeniach religijnych ,życiu realnym , czyli wszędzie.Jednocześnie odbywały się zmagania o zachowanie męskości i kobiecości.
Gender studies te zmagania w końcu systematyzuje i  ujawnia szerszej publiczności, z wiarą,że dojrzeliśmy do tej wiedzy i potrafimy pojednanie płci zobaczyć w świetle naszych marzeń.
Ponownie odkrywamy postać z Nazaretu, na nowo czytamy książki o historii przemocy, seksualizmu i religii.To bardzo smutne, przerażające i porażające książki. Wyjątek może stanowić "BÓG i KOBIETA" Georga Baudlera.
Właśnie mam tę książkę przed sobą i będzie mi towarzyszyć  po to, bym mogła wrócić do kontynuowania tego wpisu z dystansem/spokojem i z wnikliwością należną  problemowi, który tak mocno wystraszył czcicieli i wyznawców patriarchalnego systemu łupów,że aż nam fundują aborcję w nowej ostrej odsłonie...Nie będą żartować, bo nigdy NIE żartowali, gdy uważali kobietę za " wrota piekieł", co w języku Ojców Kościoła było niemal komplementem w kontekście innych , więc kobiety muszą się bronić i mam nadzieję,że będą się bronić.Amen.

TONĄCY PATRIARCHAT ABORCJI SIĘ CHWYTA