A WIĘC NIE ZGINĘŁA....

Wstaję i wiem,że nie zginęła.
I radość moja jest wielka.Że młodzież wzięła w końcu sprawy mojej Ojczyzny w swoje ręce.Młodzi duchem, ale też wiekiem zasłużyli na moją ogromną wdzięczność.Dlatego IM dziękuję i gratuluję.Najserdeczniej jak umiem, a umieć będę lepiej jutro, pojutrze.Jak moja radość się ustoi, okrzepnie i wzmocni danymi z PKW.

Przede wszystkim wyrażam akceptację, aprobatę i uznanie dla pracy Janusza Palikota.Przecenić jej się nie da, więc nawet nie będę próbowała.Po prostu i zwyczajnie: DZIĘKUJE, PANIE JANUSZU!!!
Dziękuję,że Pan jest.I że jest Pan piękniej, lepiej i prawdziwiej niż sobie mogłam wymarzyć.Po prostu- dziękuję i tyle.
A teraz to ja się cieszyć muszę i radować, bo podniósł Pan z klęczek kogoś, na kim mi bardzo zależało.Jutro już trzeba będzie trupy z szaf wyjmować, a dziś jeszcze mogę się cieszyć, więc nie przestanę, bo lubię czystą radość. To czysta energia.Będę jej potrzebowała bardzo, by pomalutku, powolutku analizować sobie sytuację po opadnięciu bitewnego kurzu.I wyrażać dumę z MŁODYCH.
Młodzi mają teraz swój czas.Trzeba będzie wykrzyczeć prawdę ustami własnymi.Bo tylko jej chcemy teraz słuchać.A potem zakasać rękawy...
Gratuluję wszystkim Polakom.
W końcu nasz zbiorowy portret nie jest już tak szpetny jak był.
Wiem, Pis musi być i wygrywać.Także samo PSL.
Ale nawet na tę konieczność patrzę z mniejszym niesmakiem, bo co winni są czciciele i wyznawcy bożków, skoro....
Basia napisała sobie na kartce, na kogo będzie głosować.Postępująca choroba sprawiła,że kartka została w domu.Pamietała,że może postawić dwa krzyżyki
ale Alzheimer o tym też zapomniał.Miała problem.Nie tylko Basia miała problem.I ten właśnie problem ( symbolizowany prze chorobę Alzheimera) ktoś bezwzględnie i okrutnie wykorzystuje.
I to jest mój wielki i rozległy ból,że wykorzystuje.Bezwzględnie i okrutnie.
Zagłosowałam za tym, by wykorzystywał mniej.By nie mógł tego robić wcale.
Tak właśnie chce MŁODZIEŻ, która dziś dodaje mi skrzydeł,że jest.Że ma dość wiedzy, dobroci i odwagi , by zawalczyć.Czapki z głów....
Przyjdzie czas, by się bać wejścia Ruchu Palikota do koalicji.Przyjdzie czas na snucie marzeń, a teraz jest czas na złapanie dystansu do faktu,że MŁODZI nie pozwolili zrobić krzywdy swojej PANI MATCE.
GRATULUJĘ!!!Teraz sobie trochę popłaczę. Z radości i z powodu tego faktu,że moja wiara w Polaków bardzo się umocniła.Chyba wszyscy dostaliśmy spory zastrzyk optymizmu...Dobrego dnia, bo nie zginęła przecież.

Wybory warte są mszy

W lokalu wyborczym bomby nie było, jak w GorzowieWlp.
Pan Józef postanowił wyjść z wózka i wejść do lokalu o kulach.Pomoc pojawiła się natychmiast i wszyscy się uśmiechali do wszystkich.Czwórka osób z komisji już miała przygotowane zaproszenia: tu, do mnie proszę...Dowody osobiste i karty do głosowania.Na wierzchu żółta i  biały zeszycik.Rozeszliśmy się wśród stolików, ale ja akurat musiałam poczekać.Zagapiłam się na tych, co za szybą.Byli bardzo aktywni.Otwierali drzwi i zamykali je.Pozdrawiali i żegnali.OBOP czuwał, ale nie dostrzegłam śladów czuwania innych.Ki diabeł?!- myślę sobie.
Wrzucanie karty do urny zawsze sprawiało mi jakąś radość, ale tym razem byłam z siebie dumna, bo nie tylko zgodziłam się wstać o świcie, by iść w towarzystwie do lokalu wyborczego, ale też udało mi się pokonać drobne niedogodności ze spotkaniami po drodze.Spotkanie z sąsiadkami, które nie odwzajemniały pozdrowień było co najmniej przyjazne, jeśli nie wylewne.Kłaniały mi się nisko i z szerokim uśmiechem.Od razu mogłam wiedzieć,że coś jest nie tak, ale nie wiedziałam jeszcze.Dopiero po wyjściu z lokalu zobaczyliśmy Ulę.Nie mogę powiedzieć,że była cieniem siebie, ale to,że trzymała w ręku papierosa budziło mój sprzeciw i niesmak.
Nie pomogło,że zgasiła papierosa, choć go nawet nie zapaliła.-Co jest?-pytam.
Wskazała na słupy sprzed lokalu wyborczego, a potem otworzyła drzwi swojej nubirki.Odebrała telefon i rzekła: No to już w drugim kościele...

- Chyba w każdym kościele teraz właśnie dzieje się to samo...- usłyszałam swój głos, podczas gdy Ula szamotała się z obszerną spódnicą.
- W tych dwóch...-pomachała rękami- ja... dałam na mszę i moje nazwisko...
- Nie, nie wierzę...- oznajmiłam i zbliżył się do nas Jurek.Miał gorsze wiadomości i musiałyśmy rozmowę zakończyć. Do miłego...
Wyborcy spokojnie podążali w stronę lokalu, a my już przechodziliśmy przez skrzyżowanie spokojni mniej.Zygmuś zauważył,że z wąsami na plakacie Uli jest do twarzy, ale jego żona dostrzegła,że Ula przez noc zmieniła płeć nie z powodu wąsów.Zatrzymaliśmy się przy słupie i na miejscu plakatu Uli widniał plakat przeciwnika płci męskiej.Miło mi nie było.
I wciąż nie jest mi miło.

Tym bardziej,że pan Józef i Zygmuś opowiadają o obyczajach mszalnych.Niewątpliwie będą przedmiotem przedmiotem protestów, ale dla mnie to jest za wiele, by teraz o tym myśleć.Teraz mam inny problem, bo Kudłaty opowiada o tym, co  mu powiedział Daniel.Daniel miał wgląd w przemysł mszalny i stąd mąż uważa,że wynik wyborów wcale nie zależy od stopnia zakochania ani od czegoś innego, ale od intencji mszalnych, które są kropką nad" i "w wyborach dla niezdecydowanych. Mam nie myśleć,że moje prognozy się mogą sprawdzić ...Mam je skorygować i zabrać się za obiad jako i on czyni.
Chyba się zabiorę...

Od poniedziałku na dobre...

zacznie się psucie polityki i obyczaju parlamentarnego.
Tymczasem cisza.Cisza przed burzą i cisza nad tą trumną.Do trumien nie zaglądam, a burzy boję się nieco, ale nie za bardzo.Czasem nawet lubię burzę.Gdy jest na przykład wiosenna i ożywcza, a potem można wdychać ozon i pojawia się tęcza.
Tęcza w kampanii zwanej wyborczą nie pojawiła się wcale, bo do debaty nie dopuszczono tych, którzy debatować mogli i chcieli.Pluralizmu w debacie nie było, bo nie było debaty.Ale przekonują mnie niemal wszyscy,że debaty były.Chyba im uwierzyłam, bo niektórym "debatom" przysłuchiwałam się nawet.Z nawyku, z przyzwyczajenia uznałam,że jak kto przemawia albo mówi, to debatuje.
Jak zacznie się psucie polityki to myślę sobie, że politycy zaczną ze sobą rozmawiać.Rozmowa to sztuka wielka i wymagająca.Mogłaby zastąpić parlamentarne wybory traktowania problemów  gwożdziem albo wkrętem. A "wogle" to marzą mi się wystąpienia posłów typu:"Zróbmy tak:..., bo...: Kwestia słowna na 5 minut i ani chwili dłużej.To by dopiero było psucie polityki i parlamentarnego obyczaju.
Dziwnym trafem, odkryłam,w dość osobliwy i przewrotny sposób,
iż mam talent do psucia polityki i obyczajów.I to odkrycie to dla mnie jakaś mała rewolucja.Żadnego talentu nie posiadając wcale, nagle i bez wypowiedzenia- odkrywam talent do psucia.I zniszczenia .
I jak już odkrywam, to muszę go jakoś zagospodarować i okiełznać.Przynajmniej nazwać i jakoś nad nim zapanować.
"Zniszczenie"- czytam u Anthony de Mello:
"-Religia, tak jak ją się dziś praktykuje, przede wszystkim zwraca uwagę na kary i nagrody.Innymi słowy, podtrzymuje strach i zachłanność- dwie rzeczy, które najbardziej niszczą duchowość".
Podtrzymuje, Mistrzu.Podtrzymuje, ale ja potrzebuję innego rodzaju podtrzymania.Podtrzymania na duchu właśnie, więc co mam robić?!
Niech zgadnę sama.Może głębszego spojrzenia w głąb ?
Może jednak cisza jest dziś lepsza od wszelkich rozdrapów.Twórczej i radosnej ciszy życzę każdemu Wyborcy.

- Bo baran jesteś...c.d.

Już wiemy, komu tak powiedzieć.Stopień zakochania "polytyków" w sobie -nas już nie zwiedzie, nie zachwyci i nie omami.
Może jeszcze nie do końca wiemy, komu bez zastrzeżeń powiemy :TAK.
Kudłaty i ja już wiemy.Od dawna zresztą. Od chwili, gdy wypatrzyliśmy sobie człowieka, który chce z nami budować na fundamentach prawdy, a nie na ruchomych piaskach.Nie tylko chce, ale właśnie może. Może, bo jest piekielnie inteligentny,ale przede wszystkim widzący i słyszący.I ma doświadczenie polityczne, które jeszcze go nie zdążyło zepsuć i zmęczyć. Jest w szczytowej formie.Nie tylko duchowej, mentalnej i fizycznej, ale przede wszystkim w  tej formie przedsiębiorczości, która gwarantuje zwycięską walkę o najtrudniejsze, a najważniejsze nasze sprawy.

Aż trudno uwierzyć,że łączy aż tyle właściwości , dlatego plucie przeciwników politycznych znajduje podatny grunt, gdy mówią,że Palikot ma w polityce samych wrogów.Owszem ma wrogów, ale oni akurat nie powinni się przyznawać do tego,iż są politykami.Z całą pewnością nie ma wroga w premierze Tusku, w SLD bez wierchuszki, w PSL bez ciężkich i niemrawych "graczy" o KRUS.Ma zdecydowanego wroga w PIS, ale ...
Byłam przeciwko metodom Janusza Palikota, ale już nie jestem.Byłam, ponieważ za bardzo ufałam schematom.A może nawet byłam  ich niewolnicą.Nie jestem, bo metody rozliczenia się z przeszłością polityczną -mają sens.Większy niż mogę teraz naszkicować.Napiszę o tym jutro i pojutrze.
Przede wszystkim ma sens to, co reprezentuje jego ideowość.
O tym też potem, ale teraz koniecznie muszę napisać,że procesów, które zapoczątkował już dotąd- nijak nikt już zatrzymać nie jest zdolny.Żaden wróg, ani żaden przyjaciel.Żadna siła ani żadna partyjka.Moc jest w nas i przegrać nie może.Moc obudziła się sama.Wystarczyło,że dostrzegliśmy szansę na rozwój.
Mówią : błazen zamienił się w kapłana.Inaczej fenomenalnego zjawiska opisać nie umieją.A zjawisko jest naprawdę rozległe i doniosłe.Dotrze do każdego, bo musi dotrzeć.I będzie to proces podobny do greckiego catarsis.Byle by był spokojny i poparty wyborem samodzielnego myślenia i czucia.To jest możliwe.
Możliwe jest też ,że w ferworze "wojennym" w końcu zobaczymy kto jest kto.
Wolałabym tego nie widzieć, ale Janusz Palikot jest przygotowany i na tę smutną ewentualność, skoro...
No dobrze, kończę.Chciałabym optymistycznie, ale chyba jednak na razie wystarczy mi ,że wiem komu zacytować reklamowy okrzyk.

- Bo baran jesteś...

cytuję reklamę ze św.Krzysztofem i jego nieświętymi obyczajami.
Kudłaty patrzy na mnie krzywo i zimno.Byłby rad, bym zamknęła telewizor i nie komentowała na gorąco żadnego ze stopni zakochania się w sobie "polytyków".Mówi też,że idzie zbierać czerwone liście, bo mocno  napadały na schody.Chyba chce mnie rozbawić, ale nie mam zamiaru ich zbierać wcale.Jest zimno, a ja nie zamierzam zimnieć, ale rozgrzać się właśnie.
Czyli powinnam liczyć,bo do liczenia nie mam głowy, a jak zaczynam liczyć to  wyniki liczenia rozpalają mnie najmocniej.Zaczęłam liczyć gdzieś w kwietniu br.więc czas skończyć owo liczenie.
Liczenie poparcia dla nowej siły politycznej łatwe nie było.Najpierw zresztą było wróżenie z fusów, a nie żadne liczenie.Teraz są już znaki i można zrobić korektę wróżb.Wiosną wieszczyłam Ruchowi Palikota 19% poparcia.Wieszczyłam, bo sobie policzyłam na własnym podwórku jak jest ze stanem świadomości wyborców.Teraz dodać muszę parę procencików, ale nie jestem zdecydowana ile.Nie jestem zdecydowana, więc dodaję cztery.Bo to numer listy Ruchu Palikota.Ma wystarczyć, bo więcej nie dam.Trudno.
Trudno to będzie Panu, Panie Januszu, a nie mnie, bo ja się cieszyć będę i będę zbierać czerwone liście.A Pan w te nasze Himalaje będzie wchodził i wchodził.
Pan też zresztą liczy na swoim Poletku.Coś mi mówi,że trochę krzywo Pan liczy.

No bo jakim cudem PSL i SLD mieliby zgarnąć pulę, która im się nie należy wcale?Nie i amen...No i dla Pis też nie.Jesteś Pan zbyt szczodry i rozrzutny, a rozrzutność to cecha charakteru,za którą nie przepadam.Pradziadziuś był rozrzutny i potem nasz ród....podupadł.
Coś mi mówi,że bardziej podupaść już nie możemy, więc dałabym więcej partiom, które o coś walczą, jak Pan.Na przykład Partii Pracy...Korwinowi też bym coś dała, ale nie PJN, bo za co? Za naśladownictwo może?Nieudolne ono okrutnie i nie jest to naśladownictwo tych, których można ewentualnie naśladować, choć nikomu i nigdy naśladownictwa nie polecałabym.

To może się trochę potargujmy.PO ok.33 %, Pan ok.24%... To jest chyba razem jakieś 57 %, prawda? No ale jak PO rozsypie, a rozsypać się musi niezawodnie dla czystości gry, to...To ja może zacznę liczyć na nowo potem, bo muszę iść po papierosy, choć niby aktualnie nie palę.

Rossijskaja Gazieta...

pisze mniej więcej to, co ja staram się analizować od roku.Pisze,że Premier Tusk przegrać może, ale wygra, a Pis wygrać musi, ale przegra. Proste, prawda?

Bardzo proste, ponieważ Rosjanie, choć nie lubią Polski to jednak kochają Polaków.I bardzo w nich wierzą.Tym samy odwzajemniamy się Rosjanom, choć już obserwuję zapędy, by ich cywilizować.Po naszemu, więc po katolickiemu.Chyba się raczej nie poddadzą tej cywilizacji, ale sami zadbają o zasady demokratyzacji swojego życia.Możemy im jedynie przyjażnie pomóc, jeśli się o pomoc zwrócą.Póki co-nie słyszałam , by potrzebowali naszych kazań, nakazów i zakazów.Potrzebują ożywionej wymiany handlowej i potrzebują dobrej współpracy z nami.A my są na Wschód obrażone wielce i pokazujemy mu plecy.W szczególności najatrakcyjniejszą ich część.Z wyższością wysoką, bo wysoko mierzymy zawsze.I dlatego spadamy spektakularnie i z rozgłosem.
Upadek tacy rysuje mi się dość wyrażnie.
Zrzucamy się nań obficie od tysiąca lat.Chcąc nie chcąc zrzucamy się wszyscy, ale wyborne wino spija tylko jeden.Odwracając się przy tym do nas...plecami.
Coś mi mówi,że to się zmienić w końcu musi.Na tacę poszło 64 miliardy PL drogą przykościelnej Komisji Majątkowej.Za tę tacę nasza edukacja mogłaby się podnieść z klęczek.Nie, o tacy więcej tu nie napiszę, bo chcę zachować umiar.To nic,że taca umiaru nie ma.Nigdy go nie miała.

Chcę zachować umiar w sprawach, gdzie nigdy go nie było, więc najlepiej będzie gdy napiszę co jeszcze wciąż można ocalić.Możemy przede wszystkim ocalić swoją godność.Przyda się ona nam, gdy spróbujemy policzyć i zważyć nasze wspólne marzenia, pragnienia i potrzeby.Nie są zbyt wygórowane, bo przede wszystkim chcemy być bezpieczni.Osobiście czuję się bezpieczną, gdy mnie nikt nie atakuje słowem złym, głupotą bez granic i gdy spotykam się z ludżmi, a po tych spotkaniach nic mi nie jest.Wolałabym być bezpieczniejsza nieco i dlatego walczę z kłamstwami jak umiem.Przeważnie nie umiem, więc szukam zwolenników i sojuszników.Szukając ich-też chciałabym być troszkę bezpieczniejsza, bo wolałabym, by nikomu nie przyszło do głowy, by mnie "puknąć".A "puknąć" chce mnie wielu.Nie tylko mnie i nie są tylko godoty, sumienia, polszewiki, szokerki... z Poletka Janusza Palikota.
Podobałoby mi się, gdyby więcej ludzi na mój widok uśmiechało się zamiast zionąć.I żeby nie pytali z czego mi tak wesoło, podczas gdy... i tu wymieniali ostatnie dramaty i tragedie ludzkie w mojej wsi.
A wieś moja piękna jest, rozległa i przebogata.
Przebogata w ten rodzaj cudownej energii, co go nazywamy kapitałem ludzkim.
Co dziesiąty mieszkaniec mojej wsi myśli własnymi myślami i czuje własnymi czuciami.Nie jest niewolnikiem narzuconych schematów  i swoją godność zachowuje z dumą.Ci ludzie mają za sobą najważniejsze życiowe decyzje i są sobą. To sporo, bo to jest wszystko, co mogą robić.Teraz podnoszą głowę i dzielą się sobą z innymi.Coraz śmielej, jak Ula, Iza i Daniel, były ksiądz.
O byłym księdzu w tym miejscu muszę wspomnieć, bo jest bardzo podobny do mojego siostrzeńca.Obliczył,że możemy ocalić z naszych wspólnych pieniędzy jakieś 33 miliardy, czy jakoś tak.Przydałyby się nam, bo moglibyśmy poprawić los najbardziej potrzebujących pomocy. W sprawie liczb czasem jestem bezradna, więc odsyłam na blog redaktora naczelnego "Fi M", czyli Jonasza- Romana Kotlińskiego.

Siebie odsyłam do garów i niech mnie eurodeputowany lewicy?! nie przynagla, skoro przynaglał prezydentową Kwaśniewską.Sama idę kiedy chcę, a właśnie chcę i pójdę.Albo nie. Jeszcze pomyślę, czy iść do garów, czy zająć się rozwiązywaniem piekielnie trudnego sudoku.Może będę to i jeszcze sporo więcej robić jednocześnie, jak każda z nas to czyni nieustannie.