Miał pod górkę...

a teraz ma przed sobą Himalaje.
Himalaje naszych wspólnych problemów, których nikt nie chciał widzieć, nazywać, rozgadywać a tym bardziej próbować załatwiać.
- Jak on sobie poradzi beze mnie...- biadoli Jagoda i wymachuje skierowaniem do szpitala.Ula i Iza mają inne zmartwienie: jak on sobie poradzi z nami?!
Taka ja na przykład z jakiegoś ważnego powodu, od jakiegoś czasu"piszę" list otwarty do Janusza Palikota.List jest gotowy w szarych komórkach i tylko trzeba go wystukać.Nie jest jednak gotowy, czyli nazwany- onże ważny powód, dla którego pisuję do roku na Poletku .Wychodzi na to,że od Palikota coraz więcej osób chce czegoś ważnego.Jakieś 20 % już formułuje swoje problemy.Są preważnie jadowite, bo były zbyt długo przemilczane.Realne, prawdziwe Himalaje. I coraz więcej ludzi, które w stronę najwyższych gór na świecie spoglądają.I znów jest w nas coś, co budzi energię. A nawet pojawiają się już odważniejsi, którzy tę czystą energię nazywają i ogniskują.Czystą. Jeszcze czystą,  niezwykle delikatną,  ulotną.I jednocześnie niezwykle twardą i mocną.
Jest moment, w którym wszystko jest możliwe.
Taki moment był i minął bezpowrotnie w związku z pierwszym oddechem "S".
I jest na wierzchu moich uczuć żal przejmujący,że minął.Skoro minął, to musiał minąć.Dlaczego musiał minąć-nikt sobie nie zawraca głowy, bo minął.
Nie chcę, by minął ruch zwany przez Jarosława K.- ruchem najgorszej części społeczeństwa.Wprost przeciwnie, pragnę, by objął wszystkich.
No dobrze, przestanę...Nie przestanę jednak robić tego, com sobie obiecała.
A naobiecywałam sobie sporo.Przede wszystkim,że plan Helusi przedstawię .
Oznacza to ,że też będę miała pod górkę, a nogi już nie te.W końcu mają 70 wiosen i mają prawo do tego, by zwolnić, gdy trzeba.A ja akurat chcę przyspieszyć i ta chciwość mnie bardzo zdumiewa.
Właśnie słyszę,że nie tylko ja jestem chciwa , bo Ruch Palikota jest chciwy jeszcze bardziej.Nie płaci rachunków, a jak płaci to 50:50. Ruch przegrał proces wyborczy i jest to "POrażka ".Odetchnęłam z ulgą, bo mimo ostatnich dni kampanii wciąż podświadomie wyczekiwałam dziadka z Wehrmachtu.Proces dziadkiem nie jest, więc oddycham z ulgą.Okoliczności oskarżenia kłamcy wyborczego znam, ale nie znam uzasadnienia sądowego.Pachnie mi formalizmem, ale to już zupełnie inna sprawa.Do wyjaśnienia.
Wyjaśnienia będzie też wymagał fakt nocnych telefonów z pogróżkami "puknięcia" i innych drobnych "przygód", od których dotąd byliśmy wolni.
Sąsiadki z bloku nie odpowiadają na nasze pozdrowienia.Na blogach ostro i na noże.Ktoś nocą pozrywał plakaty Uli i zastąpił plakatami niezależnych...
Niezależnych od wszystkiego, co w tych wyborach jest najważniejsze.No więc i ja też- chcąc nie chcąc- będę miała pod górkę.

Niezależni od rozumu...

nasilają działania z pukaniem.Pukają do drzwi, zdzierają buty i głosy, ale nie debatują.Debata w kampanii wyborczej byłaby poniżej ich "godności".Na Poletku Janusza Palikota grozili "puknięciem" nawet mnie, bo grożą każdemu , kto do nowej klasy " najgorszej części społeczeństwa" należą.
Ula musiała zamknąć blog, bo kandyduje i notorycznie jest "pukana".
Media też już pukają i blogowicze.
Przeważnie w zmowę Tusk-Palikot, ale jakoś pukają bez przekonania.
Nie dziwi mnie przesadnie,że bez entuzjazmu pukają w zmowę, ale dlaczego "wogle"pukają? W nasze dobrosąsiedzkie stosunki z państwami ościennymi i w naszą odporność, ale przede wszystkim w nasz interes stanu, zasady życia zbiorowego i zasady demokracji.
Wiem, nic im za to nie będzie, bo od zawsze to robią i bezkarnie.
Nie wiem tylko jak logicznie i realnie możliwa byłaby zmowa premiera Tuska z Palikotem.Pisowska plotka o zmowie zakładać musiała zupełny i całkowity brak inteligencji u premiera, a także całkowity brak realizmu u pragmatyzmu u Janusza Palikota.W obie przesłanki bardzo wątpię ze względu na fakty.Nie tylko fakt inteligencji premiera i diabelskiej u Palikota, ale też łańcucha zdarzeń, które miały na celu pomniejszenie wagi komisji "Przyjazne Państwo", a potem samego Palikota.Bo rósł sobie i rósł w piórka, a nawet się szarogęsił w PO.Odłam posła Gowina znieść tego nie mógł, a inni tylko się uśmiechali.Musiał paść pomysł przyjazny i szalony, ale z tym,by padł Palikot było nieco trudniej.
Trudniej dla premiera niż dla posła JP.

Makiawelizm nie wchodził w rachubę, bo o piekielnej inteligencji posła JP coś tam już było wiadomo.W szczególności poseł wiedział od dawna,że nie sposób po raz drugi wejść do tej samej rzeki.Heraklita czytywał na studiach filozoficznych i nie tylko.Nie tylko wadził, ale też przynosił PO konkretne bardzo i wymierne korzyści.Postawiono prawdopodobnie na  zasadę dominującą w PO - jakoś to będzie, jakoś się to rozejdzie po kościach.Nie rozchodziło się po kościach, bo
 kości zostały rzucone. Przez posła JP.
Gra w kości była nerwowa i padały słowa. Przeważnie niemiłe i średnio dyplomatyczne.Komuś nerwy puściły i była mowa o wyrzuceniu, bo dawno już odrzucenie pomysłów piekielnie inteligentnych nie wchodziło w rachubę. W rachubie PO było przetrwać i wyjść ze zwady suchą stopą.
Sucha stopa posła JP interesować nie mogła, bo był już mocno umoczony w świński image.Za mocno jak na gust posła, bo JP wciąż jeszcze nie rezygnował z nadziei na zrozumienie sensu jego działań.I tu poseł JP przesadził jeszcze mocniej niż z wibratorem i czymś tam jeszcze.
Prawdziwy mężczyzna musi mieć się do czego przyznać. I chyba poseł JP ma coś takiego.Czy przyzna się do swoje wiary w moc przyjażni politycznej-nie wiem, bo to byłoby jakoś dyskwalifikujące polityka.Tak właśnie uważają sami politycy, ale czy tak uważa sam Palikot?No nie wiem.Coś mi mówi,że nie za bardzo mu idzie
z uprawianiem polityki na bazie czystego pragmatyzmu.Niby oczyścił sobie pole dla czystego pragmatyzmu, ale wciąż ludziska do niego lgną i zamiast odcinać się, porzucać i piętnować- robią zupełnie coś przeciwnego.I ten fenomen najbardziej mnie fascynuje.Panowie Tusk-Palikot z pewnością powiedzieli sobie na  pożegnanie  jakieś "nu pagadi", jakieś " ja ci jeszcze pokażę" .Głośno albo po cichutku, ale nie spalili mostów, bo o pożarze jakoś nikt nie słyszał.
Pożaru nie było to była zmowa, bo niby co innego mogłoby być pomiędzy ludżmi bez inteligencji i bez pragmatyzmu.Tak mamy o nich myśleć, ale nie myślimy.
I dlatego autorzy plotki są mocno zawiedzeni.Jeszcze bardziej będą zawiedzeni po wyborach, ale to już inna sprawa.Na jutro, bo dziś Jarosław wszechmogący dojeżdżą do Gdańska -Wrzeszcza pociągiem w ostatnim wagonie.
Oczekują go tłumy zwolenników. Na moje  oko jakieś 50 osób z pasażerami i ochroną PKP i wodza Pis.
 Za chwilę pewnie , czyli jak zwykle dowiemy się,że moje oko zawodzi, a tłumy liczą ..No nie wiem, ile, bo jeszcze nie usłyszałam wiadomości.
Usłyszałam tylko westchnienie Kudłatego, którego nagle bardzo martwi stan kranu naprawionego wczoraj przez Zygmusia.Mnie też trochę martwi, ale jakby nieco mniej od pukania.
Dla polskiej polityki pukanie mogłoby być zajęciem wielce pożytecznym i owocnym.I może będzie, gdy niezależni zechcą podjąć odważny wysiłek.

-Purpuraci celowo...

popierają pewną katastrofę...- cedzi słowa Zygmuś i o kawie po wykonanej robocie nie chce słyszę.O rozmowie i zapłacie też nie, bo podobno mąż zachował się kiedyś po ludzku.Teraz zachowuje się inaczej, ponieważ pyta, nalega i wywołuje presję na zdesperowanym byłym pracowniku "fabryki", której dyrektorował.
Zygmuś potrafi się spod presji wydobyć , machając rękami obiema, a potem mówi,że na wybory pójdziemy w piątkę.Naprawił wózek Józefowi, więc go z żoną powiozą na wybory.Nic nam nie będzie, bo Józef ma kule. Dwie i metalowe.Potrafi nimi operować w przeciwieństwie do nóg.Chce się zachować i salutuje.Mówi coś o  optymiżmie i o spalonym samochodzie sprzed sklepu spożywczego.Że bandytyzm i że porachunki.Nie tam , gdzie powinny być i tak jak powinny przebiegać.
Wychodzi , a my uporczywie milczymy.Za bardzo jesteśmy wzburzeni, by mówić.

Kudłaty wciąż gładzi swoją łysinę, więc wiem, co będzie potem.Choć jest ciemno za oknem decyduję się na spacer z Czarnym.Tak jest lepiej.Dobrej nocy.

Gwiazdy mówią,że...

Pluton w dniu 26 pażdziernika 1964 roku obdarzał narodzonych silnym charakterem i charyzmatyczną osobowością.
Tak mówią, choć nie znają języka uczuć .W szczególności kobiecych.Mówią, więc słucham,choć nie znam wspólnego języka.A mówią jak geniusz Picassa.Raczej obrazowo i wieloznacznie.Bez znajomości wspólnego języka i tak jest wiedzieć od wieków,że wpływ skorpionów na ludzkość jest ogromny i trudny do przecenienia.Nie sposób pozostać wobec ich siły i charyzmy -obojętnym.Można ich lubić albo nie, kochać albo nienawidzić, ale zauważyć ich odwagę i dążenie do prawdy musimy.Taką moc ma odwaga i taką moc ma dążenie,dla którego zapominają o sobie.Często szli na stos i nie dostrzegali,że płoną, bo płonęli całe swoje życie.Jak ekscentryczny Leonardo Di Caprio dla przykładu, bo jest dość znany.
Trochę się obawiamy tej ich bezkompromisowości i nieustępliwości.Wolimy im zarzucać,że są tacy i owacy, bo świński ryj potrafią przynieść do studia telewizyjnego i jeszcze się nim bawić.Jakby nie mieli innych zabawek, czyli tych, którymi akurat my bawimy się nagminnie i wyśmienicie.Jeśli nie chcą się czymś bawić to własną twarzą. Jest dla nich najważniejsza.Jeśli poseł Ryszard Kalisz mówi,że dla Janusza Palikota najważniejszy jest Palikot, to mimo błędu w motywacji-wie, co mówi.I mimo woli robi bohaterowi nadchodzących wyborów reklamę przednią i bardzo prawdziwą.Same skorpiony reklamy nie chcą żadnej, bo jej nie potrzebują.Gdy patrzą w lustro, nie widzą świńskiego ryja,białej plamy  czy znaku zapytania, bo widzą siebie.Wyrażnie ją widzą nawet bez makijażu.Nawet gdy wstaną z podbitym okiem. Nieustannie obrywają,bo o coś im zwykle chodzi. Ale mają zdolność podnoszenia się, otrzepywania i wstawania.Nawet jak są na dnie. Mają, bo ich wiara jest przeważnie ogromna.Jeśli w coś wierzą, angażują się bez reszty.
Czy Janusz Palikot wierzy w nasze możliwości, w naszą mądrość i wolę działania dla dobra wspólnego, jeszcze nie wiem do końca, ale mam się dowiedzieć.
Media mi o tym nie powiedzą, więc zapytam kogoś, kto Janusza Palikota zna i nie ignoruje jego talentów.A gdyby się nie udało, zapytam innych skorpionów.
I wrogów Palikota.Najłatwiej zapytać wrogów, bo ma ich obfitość. Są to opasłe zodiakalne byki, które przeżuwają nieustannie łupy zdobyczne i nie lubią, by im kto przeszkadzał.Ochoczo też biorą na rogi, jak Gowin, KŁopotek i....
Tak czy siak-jedno wiem na sto procent: ten rodzaj zodiakalnego skorpiona w zdobywaniu nie ma sobie równych.Osobiście jestem za zdobywaniem, więc jestem za Ruchem Poparcia Palikota.Byłabym też za skromnością większą nieco i na miejscu skorpiona nie epatowałabym drzażnieniem nieudaczników, bo po co biedaków drażnić.To,że nie znoszą uległości, banalności i bierności - nie tłumaczy tej skłonności w stopniu zadowalającym.Ani to,że ich wyobrażnia nie ma granic.Musi mieć granice, bo nikt za nimi nadążyć by nijak nie mógł.A ja  akurat  mam ochotę nadążać i dlatego mam drobny kłopot.
Dlatego obiecuję sobie,że żdziebko się uaktywnię.Szczególnie w dziedzinie stawiania Januszowi Palikotowi coraz trudniejszych wyzwań.
Jedno z nich jest już skonkretyzowane , nazwane i przegadane.Na forum ściśle kobiecym, ale ma aspiracje by przebić  się na szersze forum.Przebić się oznacza bicie głową w mur.Mur patriarchalnej oziębłości i szyderstwa.Głowę mam słabą, ale za to silną wolę, by pomysł Helusi przebił się jednak.Najpierw do Janusza Palikota, a potem...

Potem pomysł musi przejść procedurę ignorowania pomysłu i wdeptywania go w glebę.Póki co , trwa procedura wdeptywania w glebę samego skorpiona, bo proces ignorowania go raczej chyba się zakończył.
Gwiazdy mówią,że nie pozwolimy nieudacznikom, by dokonali swoich dzieł zniszczenia.Bardzo mocno wierzę gwiazdom, ale jeszcze bardziej wierzę w Ludzi,którzy obudzą się w porę.Jeszcze przed wyborami.

KLIN

Rzadkością są politycy, którzy wyobrażają sobie unieważnienie małżeństwa z nienawiści, czyli PO i Pis, ale nie "Przegląd".
Numer 40 "Przeglądu" wręcz narysował okoliczności tego politycznego rozwodu. I tylko nie napisał jak duży jest czerwony klin, który "małżonków" rozdziela.
Mam zatem drobny problem z obliczeniami.Da radę, czy może nie da .Na męską głowę pod Helem liczę średnio.Może Nabieralski uzbiera 3% , a może nie.Może Palikot dostanie "przyznane" mu wiosną br. 19 %, a może skoczy wyżej.Nie jest wiedzieć, a wiedzieć chcę.
Bardzo chcę wiedzieć, bo od tego zależy, czy na wybory pójdę z jednym ochroniarzem, czy z dwoma.
Zygmuś mówi,że jeśli zaryzykuje pójcie na wybory, to musi mieć pewność,że go z paki ewentualnie wyciągniemy.Jest uczulony. Na mundur przede wszystkim, ale też na podejrzliwość wszelką, a w szczególności na urzędową.Ma podstawy do tego, by się obawiać wyborów,bo może spotkać się z podejrzliwością i wówczas zamiast sztabowców Pis z plakietkami-może zobaczyć ZOMO z pałkami.A jak zobaczy, to dobrze wie, co będzie potem.

-Wyląduję tam, gdzie nie chcę i potrzebne będą paczki.- mówi szeptem.
- Jeśli kto wyląduje pierwszy, to moja małżonka...- rzecze Kudłaty i Zygmuś podnosi głowę i zaciera ręce, ale szybko jednak znów zapada się w sobie i milczy.Opowiadam Zygmusiowi o swoich obawach i słyszę decyzję gościa: to ja pójdę, ale jako ochroniarz, bo....

-Bo co?- nalegam,ale bezskutecznie.Gość ma za dużo swoich problemów, by mógł myśleć o takiej stracie czasu bez żadnego zarobku.Spotkał się z zarobkiem trzy miesiące temu i w każdą niedzielę szuka pracy, bo w zwykłą codzienność podaje cegły na budowie.O tu...- strzela w kierunku zachodnim.
- To dlaczego...- pyta gościa Kudłaty, ale natychmiast kaja się i przeprasza.Wie przecież dlaczego nie dostaje swoich pieniędzy, a pyta.Pyta retorycznie i tej swojej retoryki wstydzi się .Panowie podają sobie dłonie, ale Zygmuś wraca i powiada: to ja za tego ochroniarza będę robił, ale...

"Ale" jest twarde i wyklucza zaliczkę.Ma być tak,że musi mu się to przedsięwzięcie opłacać i tyle.Mógłby nawet zagłosować, jeśli już się będzie fatygował, ale musi wiedzieć czy on tym swoim głosem rozbije tych...
- Z całą pewnością...-słyszę swój głos i rzeczowe pytanie.A ma tyle , ile trza?Trza  mieć siłę, droga pani, czyli jakiś młot i kowadło.Niechby było 25 %, a będzie?!!!
-No nie wiem.- zeznaję, ale gość zadowolony nie jest: to jutro mi pani powie.O, tu jest numer...A ten kran to ja naprawię jak kupię uszczelki i... To pani zadzwoni...
No i co ja powiem Zygmusiowi jutro, skoro nie wiem, czy lewicy klin będzie miał te progowe 25 %.Dlaczego nie 23, 4 % , a  zaraz 25?!
- Bo to ma sens. - tłumaczy mi Kudłaty.I ten sens ma też sens dla mnie.Nie ma tylko sensu zapewniać Zygmusia,że Palikot i SLD dostanie te progowe 25%, a bez tego  drugiego ochroniarza na wybory mieć nie będę. Uważałby na moje ręce i na odruchy, a to sporo, bo Kudłaty w razie czego będzie robił resztę.
Zatem dumam o klinie i jego sile.Coś mi mówi,że zaryzykuję, ale jeszcze nie wiem jak bardzo.

-Od stopnia zakochania ...

będzie zależał wynik wyborów, mówię wam...- rzekła Jagoda i nakrzyczała na czwórkę brydżową, iż nasz   poziom zakochania jest zerowy.Nawet mniej niż zero.-orzekła i nalegała, by grać a nie gadać, bo gadać jest wstyd.
-A być najgorszą częścią częścią społeczeństwa to nie wstyd?-  nieśmiało zagadnął Jan, bo czynności, które zwykle wykonywał przy okazji naszych spotkań wymagały nieśmiałości.
W końcu uplasowałyśmy się i Iza -także nieśmiało- jęła snuć przypuszczenia i szacunki jak wiele kobiet kocha się w Jarosławie Wszechmogącym.
-Połowa Polski kocha się w Rokicie, to w prezesiku może...- zaczęła Ula, ale ją przegłosowałyśmy, bo wiadomo nam,że to jest misja dziejowa "każdej słusznej kobiety", czyli Nelly Rokita, Szczypińskiej i...
-I my też przeżywałyśmy różne stopnie zakochania.- rzekłam sobie z nostalgią, bo lubię ten stopień zakochania, który otwiera oczy.
- Są takie stopnie zakochania,że idziesz w ciemno, w czarną dziurę idziesz i nie wracasz...- wyznała Jagoda i zrobiło się nam wesoło zamiast smutno.
- Ano są, ale tym razem czarna dziura jest obszerniejsza...
- To i wybór jest trudniejszy, bo albo czarna dziura albo najgorszość...
- Na co mi przyszło na starość...-lamentowała Jagoda.
- Najgorsza byłaś od zawsze, ale o tym nie wiedziałaś, a teraz wiesz , bo cię prezesik oświecił i nie płacz...- łagodziła sytuację Iza.
- Będę płakać, bo wiedzę mam za darmo, ale za póżno.Nie zakocham się już!Nic nie pomoże...
-Pomoże,Jagódko.Weż róż pąk czerwonych i pędż do prezesa.Rzuć się w jego otwarte ramiona i ...
Zapadła cisza, ponieważ Jan oznajmił,że na jego oko Palikot może wziąć jakieś 20 % od tych, co nie mają pojęcia o najmniejszym stopniu zakochania i dlatego są najgorszą częścią społeczeństwa.
To, co mówił Jaś podobało mi się średnio, bo patrząc na nasz kawałek podłogi wczesną wiosną przewidywałam tylko 19 % i co gorsze, napisałam na Poletku o swoich wróżbach z fusów.Napisałam, bom uważała,że to będzie wynik pod sufit,że więcej nie będzie, bo być nie może.
- Może, bo stan zakochania w prezesiku może nagle się załamać, jak...- kwiliła Iza i dużo rozważań o poseł Szczypińskiej dokonała.W końcu przestała oceniać nocną lekturę i dzieło literackie idola zakochanych.
Szczegółów przytoczyć nie wypada, bo choć najgorsza jestem, to jednak jakieś granice najgorszości sobie stawiam.
I postawiłam:gdzieś są granice zakochania...- wyraziłam swoje nadzieje.
- Otóż nie ma granic zakochania...- oponowali wszyscy, a najbardziej Jan.
- Ale są chyba jakieś granice wstydliwości w procesach czczenia bożków!- upierałam się jak baran.
-Może są, a może ich nie ma wcale .Nikt nie widział, by były...
- Rozsądku też nikt nie widział, a widziało wielu...Wystarczy spotkać się z rozumem.Brydż rozwijał się dynamicznie,ale nie szło mi przesadnie dobrze.Mało,że przegrałam 3 bez atu, to jeszcze karta nie szła mi wcale i dlatego padło podejrzenie,żem ze stanu zakochana jeszcze nie wyszła.Miałam się przyznać do stanu zakochania w premierze, ale jakoś nie chciałam.Szłam w zaparte i mówiłam,że raczej zakocham się w Nabieralskim albo Pawlaku.Nie wierzyli mi i stan mojej wiarygodności gwałtownie się pogorszył.Jak sondaże tychże idoli.Nie całkiem bezpodstawnie, bo wkrótce się pokazało,że stan mojego zakochania w Tusku wciąż nie spadł do zera.Jest jaki jest, ale jest.Prochu nie wymyśli, ale Polski nie podpali.To dość, by stan zakochania uzasadnić.
- I o to chodzi, by nie podpalić, bo Polska jest łatwopalna i...- rozgadała się Iza.
- A Palikot rozpala i co?Nic mu nie będzie?- zatroskała się Ula.

-Póki co - rozpala świadomość i wyobrażnię, a także odwagę.Jak sięgnie po zapałki-dostanie po łapkach.Ode mnie, o , z tych rąk dostanie...- obiecywała Jagoda.Taka ja na przykład też coś Januszowi Palikotowi obiecałam, ale o tym jutro, bo teraz muszę chyba odespać kawałek nieprzespanej nocy.

Jestem najgorszą częścią społeczeństwa

i jednocześnie z tego faktu  czerpię radość niesłychaną. I energię, której nie znałam uprzednio, czyli zanim na najgorszą drogę  zeszłam.A zeszłam na najgorszą drogę z wielką determinacją. Zanim Janusz Palikot zszedł...
Zeszłam, bo musiałam zejść.Zeszłam, bo lubię jak mi się zgadza pod sufitem.Gdzieś jakieś czterdzieści latek przeważnie nie zgadzało mi nic.Nic w zakresie naszej religijności i polityczności.A jak się tak nie zgadza pod sufitem to jest spory problem, bo ta niezgoda przenosi się na życie, bo przeważnie rzuca się na procesy myślące.Są rozdrapy i tyle.
Rozdrapy to ja już bym wolała zakończyć i o nich nie słyszeć, ale rozdrapy to nasz chleb powszedni.

Nim sobie "Rozdrapy lewicy" rozczytam z "Przeglądu", jedynego tygodnika, któremu ufam- mam drobne rozdrapy  osobiste. Mam rozdrap ze słabosilnymi,
z wszechmogącymi i z Kłopotkiem też mam.
O słabosilnych skrobnęłam wczoraj o 17.40, ale mi wycięto.Trudno, do tematu i tak wrócę, bo słabosilni nami rządzą i nie chcą przestać.A mogliby bardzo łatwo.
Nie mogą, więc musimy im pomóc.Koniecznie musimy pomóc, bo wojnę najszybciej można skończyć  poddaniem się.
Nie, nie, aż tak naiwna nie jestem.Pis ani Kłoptek nie poddadzą się, wszak są wszechmogący.Tak właśnie im się wydaje.
Zaś mnie wydaje się,że przeceniają oni  energię naszego systemu odpornościowego.Właśnie za badania nad systemem odpornościowym trzej uczeni otrzymali Nobla.Nasz system odpornościowy ma szanse ogromną, ale przed wyborami nie zdąży pomóc najgorszym cząstkom ludzkości.One, te cząsteczki, czyli taka ja na przykład - jeszcze bardziej będą najgorsze.Coś mi mówi,że w konkursie na najgorszość mogłabym się uplasować na poczesnym miejscu.Może nawet do takiego konkursu stanę, bo przecież już stanęłam publicznie, bo na blogu.Stanęłam rok temu i stoję.
Stoję za fundamentami i kręcę się wokół nich.
A teraz właśnie wiem już na dobre,że stoję za Januszem Palikotem właśnie.
Jako najgorsza z najgorszych...-komplementuje mnie Kudłaty i pyta, czy Jarosław Wszechmogący mnie przypadkiem nie obraził.Nie, wcale mnie nie obraził.Złamał tylko prawo, ale to jego nawyk.W imię swojego pojmowania prawa i sprawiedliwości łamie prawo nieustannie i nie przestanie.Trzeba go powstrzymać, bo to łamanie może być jeszcze bardziej brunatne niż jest.
Słabosilni tego nie zrobią. Też się biją własnego cienia i czystej energii w sobie jakoś nie mają odwagi odnależć.Więc kto powstrzyma brunatną falę?!
Ktoś musi...
W moim gospodarstwie domowym jeśli jest tak,że ktoś musi, to przeważnie muszę ja, a u Was?

Teraz na przykład muszę ten blog uczynić dostępnym dla komentatorów.Jakoś mi nie wyszły próby i dlatego bardzo proszę o wytrwałość i o wyrozumienie.
Muszę to zrobić, więc zrobię i coś mi mówi,że człenie też coś muszą.

Człenie to wynalazek mojego wnusia sprzed lat wielu.O człeniach gdzieś na blogu bardzo młodzieżowym przeczytawszy, do pojęcia określającego człowieczość kobiet wracam.Bo u mnie tak jest.Krok do przodu, a dwa do tyłu.Ten taniec chyba nazywa się kontredans, ale pewności nie mam, bo bardziej lubię poloneza.Coś mi mówi,że możemy go w końcu zacząć i zatańczyć razem. Razem?!- co ja mówię.Nie ma żadnego razem, bo być nie może.
Razem to ja się nawet nie bawiłam w piasku, bo przychodził Piotruś ze swoim pajacem.Gdy próbowałam dotknąć pajacyka, zabierał moje lalki i uciekał.Po drodze krzyczał w niebo,że go pobiłam, poturbowałam i zabrałam mu zabawkę.
Piotruś potem nie dbał o swoją wątrobę.Zginął w kwiecie wieku , a najgorsi z jego parafian mówili,że z przepicia i obżarstwa.
Coś mi mówi,że Piotrusiów mamy wysyp ogromny.Niestety, nie tylko w piaskownicach.Swoje obyczaje przenoszą na życie społeczne, a my na te obyczaje wyrażamy naszą akceptację. Tak musi być, bo gdyby mogło być inaczej to byłoby inaczej.
Coś mi mówi,że może być inaczej i dlatego piszę na blogu: nie i amen... dla Piotrusiów...
A najgorszość jakoś dziwnie mnie mobilizuje do odważnych wysiłków, bo wyzwala czystą energię i domaga się jej użycia , by postawić nowy krok i tak krok po kroku...