Wszechmogący i nic-nie-mogący

Baraszkują, przeżuwają i utrwalają. W sumie bawią się nieżle i zrobią wszystko, by bawić się dobrze przez kolejne 4 lata.
Ale jak tak się chełpią i nasze poczucie estetyki poniżają-bywa,że odzywa się rzeczywistość, którą wykreowali przez 20 lat wszechmocy i nic nie robienia.

I właśnie odezwała  się rzeczywistość. I  domaga się natarczywie, by  mocarze polskiej polityczki, zwani też gigantami ,związki swoje z rzeczywistością raczyli  dostrzec.I dostrzegają.Zgodnie nadzwyczaj, bo przeważnie są zgodni, choć kłócą się żarliwie z nawyknienia.Zgodnie twierdzą,że incydentu z samopodpaleniem mężczyzny skarżącego się na aferalność , bierność i mierność urzędów wykorzystywać nie będą.Łaskawcy problemu widzieć nie chcą, ale coś mi mówi,że w ogóle nie mogą widzieć.Widzą chyba tylko, co chcą widzieć, a widzą się jako zbawcy Polski i okolic.W najgorszym przypadku, czyli średnio wygranych wyborach ( bo przegrać nijak nie mogą), i tak będą gigantami przy żłobie , bo apetyty mają całkiem dobre.Przeważnie apetyt na przeżuwanie i na utrwalanie.
Co oni tak namiętnie chcą przeżuwać i utrwalać - incydent przed Radą Ministrów trochę  pokazuje, ale  raczej symbolicznie.Palikot też trochę pokazuje, ale kto by go poważnie słuchał, skoro jest z piekła rodem.Z piekła rodem były od czasu Ojców Kościoła tylko kobiety,a tu nagle z piekła rodem jest gość, który nosi spodnie i ma swoje zdanie.Nadto z tym swoim zdaniem zgadza się .I jak ktoś taki ma nie dziwić Polaków?!
Dziwi.Bardzo nawet dziwi i trwoży.
 Dziwi, bo nic tak nie dziwi jak proste i logiczne działania.
Trwoży niektórych, bo nic tak nie trwoży małych ludzi jak człowiek większy.
Dziwi i trwoży, a dziadka z Wehrmachtu nie dostrzegam i  to właśnie mnie dziwi ogromnie.Tym bardziej,że nie pokazała się dotąd w wyborach nawet babcia z Wehrmachtu.Za babcię mogłoby robić wycięcie Ruchu Palikota z wyborów, a Palikot zarejestrował się z marszu i bez przebojów.Za dziadka z Wehrmachtu mogłaby robić prostota i logika  jego działań , ale jakoś nie robi.Ki diabeł?!
Diabeł , rzecz jasna robi w szczegółach , ale coś się leni.Moim zdaniem za bardzo się leni.Skoro tak bardzo przeżuwa swoje niegdysiejsze sukcesy w zakresie straszenia ludzi, to ktoś musi ludzkość postraszyć i część tej piekielnej misji biorę na siebie.Chcę postraszyć wynikami wyborów, bo łatwe te wyniki nie będą.Nie będą, bo nie mogą być.A jeśli nie mogą być łatwe do przyjęcia to dumam  sobie nad przyczynami tego stanu rzeczy.
Wolałabym, by efekty dumań były proste i logiczne, ale mam wątpliwości, czy
 prostota i logiczność może wystąpić, gdy ścierają się giganci wszechmocy i nic nie robienia i tylko oni mogą wygrać, bo o tym decyduje stan rzeczy politycznych przeżuty i mocno utrwalony.
Jest niby Ruch Palikota, ale jakoby go nie było.Najpierw nie było go wcale, choć był i rósł, a teraz jak już podrósł, to znów go nie ma dla mediów i dla wszechmogącego.Dla nic-nie-robiącego niby jest, ale tylko majakiem jakimś.
I giganci polityczni mają drobny kłopot.Coś mi mówi,że już zauważyli, iż nie są sami na scenie politycznej.I że ta cała scena  tylko do nich nie należy.Może nawet liczą się z tym,że elektorat jest bardziej świadomy niż był 4 lata temu.
Aha, miałam straszyć, więc straszę.Jakieś pół roku temu z fusów wywróżyłam Palikotowi poparcie w wysokości 19%.Wróżąc teraz ze znaków na niebie i na ziemi- zmuszona jestem trochę procentów dowróżyć, ale nie bardzo wiem ile, bo znaków jest za dużo, a Palikot idzie jak burza, więc dziadek z Wehrmachtu może się pojawić.
Dowróżę chyba jak się dziadek  pojawi, a teraz postraszę...
Skoro wszechmogący ani nic nie robiący przegrać nie mogą, to jak Palikot będzie miał te swoje 19%- to wyjdzie,że na podium stanie trzech.Nie ma szans, by było czterech, bo Nabieralski mocno się...
No więc wybory łeb w łeb wygraj trójce.Weżmie jakoś ok.70 punktów do spółki.I tu są trzy wersje wydarzeń dla Polski.Jak wszechmogący dostanie jeden głos więcej od nic nie robiącego, albo od Palikota to wojna jest nieunikniona.Czteroletnia wojna o wszystko, a przede wszystkim o Smoleńsk.
Jak nic nierobienie dostanie premię może być jeszcze gorzej, bo wojna będzie dłuższa i trudniejsza, bo PO nagle może się obudzić i robić reformy zacznie, a reformować nikt się nie lubi.

Jakby było tak,że Palikot dostanie ciut więcej od PO i PIS to ja już nie wiem...
ale będę musiała wiedzieć, by iść na wybory i poczuć,że są one ważne, doniosłe i przełomowe.

Utrwalanie przeżutego

Jest już coś wiedzieć o cząstkach elementarnych-neutrinach.Że są szybsze od światła i dlatego mogą nam służyć.Jak będą chciały służyć w soczewkach naszych to posiąść wiedzę będziemy mogli w oka mgnieniu.I cofnąć się do żródeł tej wiedzy też będzie można.Zatem staniemy się bogami-piszą gazety, a ja już się boję tego cofania, bo jakoś wciąż podoba mi się bardziej patrzeć przed siebie.
I jak sobie tak patrzę to widzę tylko pęd do utrwalania tego, co jest.
utrwalać to co jest to nie tylko polityka watykańska, ale jak najbardziej świecka i swojska.W szczególności kandydaci do parlamentu utrwalają co się da.Przeważnie utrwalają to, co już przeżuli i efekty swoich trudów podają nam na tacy.Bierzcie i jedżcie-powiadają, a ja im za strawę nie dziękuję wcale. Mam nawet odruch, ale wcale on nie jest dla mnie miły.
Wciąż miłe mi jest wypatrywanie.
Wypatruję  dziadka z Wehrmachtu albo babci, ale przede wszystkim swojego, a może nawet naszego nowego przywódcy.Szybszy od światła być nie musi, ale jakby był, to bym mu kłód pod nogi nie rzucała.Raczej posłałabym mu list otwarty , elektroniczny, gdyby mógł być energetyczny.
Energetyczny na scenie politycznej jest tylko Janusz Palikot.Jest i dlatego przeżuwacze i utrwalacze trochę się boją.  Trochę tylko, bo Ruch Palikota ma tylko 7,6% poparcia na dziś.Jutro miał będzie 19 %, ale to będzie jutro.
Dziś przeżuwacze i utrwalacze wywierają na mnie presję, bym utrwalała z nimi, a nie bujała w obłokach.Kłopot w tym,że to, czego chcą ode mnie czciciele bandy czworga - akurat u mnie nie występuje.Nie występuje wola przeżuwania i utrwalania tego, co jest, ale występuje pytanie, co jest, by to coś za wszelką cenę utrwalać.

Jest krzywda. Wielka i dojmująca.O tej krzywdzie ludzie mówią coraz głośniej, ale najbardziej skrzywdzeni wciąż milczą.O swojej krzywdzie osobistej, o krzywdzie Helusi i każdej kobiety pod słońcem milczeć nie mogę, bo mnie zobowiązują do niemilczenia.Nie pójdę z planem Helusi pod żaden pałac rządzących i nie podpalę się,bo nie mam na to siły ani mocy.Ani determinacji.
Mam żdziebko woli, by wypatrywać i wypatruję.A to, co widzę na swoim kawałku podłogi jakoś mnie uskrzydla.Może to sprawka neutrin, a może zwykłego światła , co od niektórych Ludzi pobieram, ale widzę lepiej ostatnio.
Może dlatego,że na mścicieli już nie spoglądam i ich nie dostrzegam.Okazuje się,że można.Można nie patrzeć tylko na beton, na bandę czworga i na to, z jaką szybkością postępuje rozpoznawanie naszych najważniejszych spraw społecznych przez "tą polytyke".
Można nawet "tą polytyką" nie przejmować się wcale i nie widzieć tych, którzy atakują każdego, kogo podejrzewają,iż może być lepszy i "tą polytyke" zmieść ze sceny politycznej.
Palikota atakują, a ja tylko dziwię się bardzo,że tak słabo atakują.Atakuje nawet Joanna Senyszyn, choć zupełnie nie wiem dlaczego i po co atakuje.Może wiem, ale nie powiem , bo może nie ma o czym mówić. O SLD mówić byłoby chyba hucpą.O 42 mln złotych, co wydali z naszych pieniędzy na wykreowanie swojej "lewicowości" ktoś może pomyśli, a może nawet ich rozliczy, ale to nie moja sprawa.Wolałabym wiedzieć raczej co to lewicowość jest.I czy ma jakąś szybkość .I jakąś moc.
Mesjaszem lewicy ma być Janusz Palikot.Ma być choć od dawna jest.Dla niektórych, bo nie dla mnie.Osobiście mesjasza nie potrzebuję.Ani partyjnego , ani żadnego.Obywam się bez pośredników i  na ten stan ducha nie narzekam za bardzo.Narzekam natomiast na widoczne skutki utrwalania lewicowości, ale o tym potem, bo muszę zająć się gospodarstwem domowym najpierw, a potem dopiero popatrzeć na szerszy kawałek podłogi. 

Przeżuwanie

Dziadek z Wehrmachtu albo babcia -sporo jeszcze może wnieść do wyborów.
Tymczasem trwa przeżuwanie trawy zielonej, ale przede wszystkim sianka.

Trawka jest raczej mało energetyczna i twórcza, a sianko jakby nico zatęchłe.
Zatem na dwa tygodnie przed wyborami wciąż wypatruję ożywienia na pastwiskach i wśród elektoratu, który wciąż sobie drzemie pysznie i beztrosko.
Premier obudził się pierwszy i zagłosuje na siebie.Nie jest hipokrytą jak były premier.I to,że nie jest - jakoś mi się podoba.
Podobałoby mi się iść na wybory , wszak mam wolę, by iść.
Pójdę na wybory ważne, doniosłe i przełomowe, bo na żadne inne nie chce mi się fatygować.Nie i już, bo do przeżuwania nie mam zębów ani w przeżuwaniu nie gustuję.I nie mam potrzeby przeżuwać fruktów, których nie lubię.
Lubię mieć pewność,że wybory będą ważne, więc zaczynam od wątpliwości.
Mogą one być formalnie nieważne z powodu odrzucenia aspiracji Nowej Prawicy, ale nie o formalności mi chodzi.Nawet nie o to,że listy wyborcze ułożyło sześciu patriarchów partyjnych i spośród ich pupilków , najczęściej miernych i biernych- możemy tylko wybierać.Dobry i taki ochłap, bo przecież sami mogli się wybrać i nawet nam nie powiedzieć,że się wybrali.A jednak mówią przecież i to,że łaskawie mówią- nazywamy demokracją.Demokracją partyjną rzecz jasna. A ja za demokracją partyjną jakoś nie jestem.
Nie jestem, a na wybory zamierzam iść, więc mam drobny kłopot.
Nawet dwa, bo jeden z efektami medialnego przeżuwania informacji o kandydatach partyjnych, a drugi z chęciami dokonania wyboru ważnego, doniosłego i przełomowego.Z pierwszym kłopotem poradzę sobie łatwiej, bo rozpoznanie tego, co mnie naprawdę przeraża nie jest czynem na miarę Herkulesa.Gorzej z tym,że mam aspiracje dokonania ważnego wyboru i mój głos może nie spełnić roli, którą mu nadaję.

A moje aspiracje nie są znów tak małe jak mali są przeżuwacze swojej niegdysiejsiej władzy politycznej.Nie są małe i jeszcze wciąż rosną.Wraz z nadzieją na pojawienie się jakiegoś dziadka z Wehrmachtu dla przeżuwaczy, albo babci dla tych, co chcą tylko przezimować przy żłobie.Jakiś rok albo dwa, gdy minie kryzys.Tylko że kryzys nie minie, jeśli przy żłobach pozostaną przeżuwacze  i namaszczeni na życie przy żłobach.
Czasy są ciężkie i wymagające.Mogą być tylko cięższe z rosnącymi obciążeniami budżetu dla przeżuwaczy, więc rozglądam się za kimś innym, co bym go mogła wybrać i spać spokojnie.Jak znajdę to go sobie mianuję  przywódcą.Może już nawet znalazłam, ale tylko upewniam się, czy faktycznie jest przywódcą.Przywódcą siebie przede wszystkim, a potem dopiero moim , naszym.
Przeciwnicy Janusza Palikota twierdzą,że " dla Palikota najważniejszy jest Palikot".Bardzo bym im chciała wierzyć, ale jeszcze bardziej wiedzieć, czy tak jest istotnie.
I dlatego prowadzę własne dochodzenie.A nawet śledztwo, bo w  oczach wielu Ruch Palikota podejrzany jest o zbrodnie.Wielką zbrodnię przeciwko armii przeżuwaczy.
I jak tak sobie prowadzę dochodzenie, to znów mam kłopoty, a przy śledztwie to nawet pojawiają się problemy.Realne i totalne.
O problemach realnych napiszę wieczorem, gdy sobie ustalę, czy media mogą mi pomóc w przeprowadzeniu postępowania przygotowawczego do wyborów.
Póki co - nie dostrzegłam, by ktokolwiek traktował o problemach totalnych, a zaliczyłabym doń potrzebę dobrego gospodarza i przywódcy Polski na ciężkie czasy.

Wybieram

Lepiej widzę swoją własną podłogę przed sobą niż na tyłach.
Z tego faktu wynika sporo, bo jak widzę i słyszę to reaguję.
Reaguję przeważnie odruchem, uczuciem , ale też procesami myślowymi.
Na wybory  9 pażdziernika reaguję raczej aktywnie.Wszystko przez to,że dostałam zastrzyk radości życia, energii i przedsiębiorczości.
Daje gość zastrzyk, to biorę, bo lubię brać.
Jak biorę to zaraz potem cieszę się,że mogę brać i jak tak się cieszę, to moja energia jakby się zwiększa i znów to ja muszę dawać tę swoją energię komuś innemu.
I ja te procesy bardzo lubię, bo są energetyczne i twórcze.
W toku takich procesów dokonuję swoich wyborów.Nie zawsze są one chybione. Jakieś pół  roku do tyłu  siadłam sobie na podłodze i wypiłam kawę w miłym gronie . Z fusów jęłam wróżyć przyszłość polityczną dla Smutnego Kraju nad Wisłą.Jęłam, bo uważałam,iż " tą polytyke" przydałoby się zmienić nieco, bo jest mało estetyczna.I wcale nie jest ona etyczna ani gramatyczna.Marzyło mi się, by "polytycy" mówili : Tę politykę należy zmienić albo tę nadzieję ludzkości podtrzymać,rozpoznać , nazwać itp.
I jak tak wróżyłam z fusów, to mi wyszło wówczas,że nadzieje związane z Ruchem Palikota wynoszą 19 % poparcia obywatelskiego dla unowocześnienia "polytyk".Tak wyszło, więc wróżbę ogłosiłam na blogu Palikota. Trochę mnie obśmiano, ale zaraz potem Ruch poszedł jak  wiosenna burza i wbrew naturze wiosennych burz - wciąż idzie.I pewnie wejdzie do sejmu, bo do senatu nie chciał.
I jak ten Ruch tak idzie to ja wciąż patrzę przed siebie i wybieram.Zza pleców dochodzą mnie pytania o dziadka z Wehrmachtu, co symbolem wyborów na bij -zabij jest.A tu wybory są, a dziadka nie ma.To ja sobie myślę,że coś nie jest tak.
Za dużo myśleć nie muszę, bo trzeba tylko patrzeć i oczy otwierać, by widzieć gołym okiem,że "polytykom", czyli bandzie czworga( za Korwinem-Mikke) do wygrania wyborów pali się średnio.I że Tusek pali się jakby najmniej to raczej rzuca się na oczy.Jarosław rzuca się na piekarnie i zapewnia,że miło słyszeć jak bochenek chleba "chrupi'.Miło mieć w garści bochenek chleba świeży i pachnący, ale jeszcze trzeba go umieć dzielić, gdy jest to bochenek ludzkości polskiej.Dzielić potrafi Nabieralski, ale dzieli raczej jabłka od Palikota i 22 mldy zł, co je znalazł właśnie.Po prostu.Jak się szuka to się znajduje i tyle.Pawlak też szuka, ale raczej posad dla swoich, bo chleb ma i będzie miał.
I taka ja na przykład mam wśród dawców szczęśliwości naszej powszedniej wybierać.
I wybieram. Drogą eliminacji, sita i racji.Raczej rozumowych, bo uczuć przylepność ku komukolwiek z nich nie wystąpiła.
Wystąpiła natomiast przemożna chęć pogadania sobie po swojemu z siewcą zamieszania wśród aktorów politycznej scenki.Nawet Urban wie,że Palikot zamiesza, o miesza.I chyba będzie mieszał.
Jak tak będzie mieszał, to ja przed swoim wyborem wolałabym wiedzieć co i jak będzie mieszał.Tak mam,ze wolę bardziej wiedzieć niż nie być w ogóle świadomą spraw ważnych i doniosłych.
Lubię tak mieć i dlatego lubię brać od Palikota tę jego cząstkę radości życia, którą mi daje.Jeszcze bardziej lubię dzielić się własną radością i dlatego wybieram zmianę w moich planach blogowych.Nie będą moje wpisy do czasu wyborów traktowały o planie Helusi, ale przedmiotem wpisów będzie zupełnie coś innego.Przeważnie będę chciała zająć się wyborami.Moimi wyborami po zastrzyku radości życia, energii i przedsiębiorczości od Pana Janusza Palikota.
Ten zastrzyk działa.Jakoś tak od listopada 2010 roku działa i od tego czasu zamierzam porozmawiać z autorem zamieszania.Gadam do obrazu na blogu, a od penwego czasu w ogóle gadać nie mogę, bo mam zamknięte drzwi na blog.Zatem do Pana Palikota piszę sobie list.Możliwe,że go otworzę i ogłoszę, ale póki co  ciężko pracuję i  wyczekuję dziadka z Wehrmachtu.Jeśli nie będzie dziadka, mogłaby być nawet babcia.A jak nawet nie będzie babci, to i tak będzie ode mnie coś o wyborach.Może nie tylko...

Sondaże powyborcze

Ze wszystkich moich siedmiu diabłów najpierw budzi się strach, ten prostak niemal doskonały.
Prostactwo wymaga wyłącznie od innych.Wymaga nieustannej czujności w dokonywaniu wyborów.Szlachectwo wymaga od siebie, ale żaden prostak o tym nie wie i nie chce wiedzieć.Strach chce panować, bo nie może znieść,że ktoś jest wyższy od niego.
Helusia kiedyś wierzyła,że prostak ma byt osobowy.Ja , niestety też.Wierzyłyśmy, bo kłamstwo zawsze wydaje się bardziej prawdopodobne od prawdy, która jest bardzo wymagająca.
Są Ludzie, którzy dokonali i dokonują wyborów.Między prostactwem i szlachetnością.Tych Ludzi szukałyśmy całe życie.O tych Ludziach F.W.Nietzsche mówi "nadludzie" albo ludzie woli swojej własnej i nieprzymuszonej strachem.
Do tych Ludzi zaliczam także prof.Utę Ranke-Heineman, która swoje "Nie i amen..." powiedziała kłamstwom biblijnym.Najpierw swoje nie i amen mówiła moja Babunia, Królowa, tysiące Kobiet i w końcu Helusia.Mówiły jednym głosem, choć każda inaczej.Ale mówić nie i amen to za mało.Każda z Nich dokonała wyboru bycia sobą i obroniła swój wybór zwycięsko.Do końca.

Kobiety z Kongresu Kobiet wczoraj w Warszawie też dokonały wyboru.24.5 % poparło Ruch Palikota.Jaki to jest wybór?- właśnie analizujemy.Moja drużyna brydżowa,rodzinna i senioralna na Kongresie nie była.Robimy sondaże.Powyborcze ale także przedwyborcze.

Sondaże powyborcze są raczej optymistyczne.Kobiety coraz częściej dokonują
swoich wyborów .Są świadome , wykształcone, odpowiedzialne i mądre.Stwarzają siebie bez lęków i bez strachu.Walczą o swoją wolność i odzyskują coraz większe jej przestrzenie.Odzyskują swoją naturalną godność.Godność królowych i kapłanek.Przede wszystkim jednak otwierają nam oczy na skomplikowaną rzeczywistość i nie pozwalają odwieść się od najważniejszego.Od życia, które łączy wszystko.Zaprowadzają ład wszędzie tam, gdzie nigdy go nie było, ale wciąż nic nie mają do powiedzenia w zakresie nakazowo-zakazowych procedurach religijnych kształtujących Ich życie.I życie Ich dzieci.Zatem w w podstawowym zakresie swoich możliwości są faktycznymi niewolnicami systemu.Systemu patriarchalnego, który odrzuca kobiecość w stopniu zupełnym i całkowitym, skoro samego Boga pozbawia kobiecości.
Nieokreśloność  liczby wyborów dokonanych przez kobiety wcale Kudłatemu nie przeszkadza.Oszacował,że minimum połowa Polek dokonała najważniejszego w swoim życiu wyboru kobiecości, czyli bycia sobą.No, nie wiem. Wolałabym móc i chcieć te odważne, piękne i dobre wybory opisać.W szczególności opisać wybór Helusi, wybór prof.Uty Ranke-Heineman i wybory moich przyjaciółek.

Zbyt głęboko nie wierzę, by w tych wyborach ochoczo pomagali nam NM( nieudaczni mężczyżni), zatem musimy sobie pomagać same.Musimy popracować nad odruchem NK(nieświadomych kobiet), czyli atawistycznym konkurowaniem między sobą. Helusia na ten temat miała swoją teorię.Przedstawić tę teorię bardzo chciałabym, ale skoro się z nią nie zgadzam- będę  miała drobne problemy.Nie zgadzam się,że kobiety konkurują ze sobą podświadomie o samca.
Kobiety dokonują najważniejszych wyborów życiowych samodzielnie i odważnie.Tego stanowiska chcę bronić.Wiedza, dobroć i odwaga bardzo mi są potrzebne.Dlatego bardzo potrzebuję Waszej, Drodzy Blogowicze - pomocy.
Coś mi mówi,że w wyborach 9 pażdziernika kobiety odegrają znaczącą rolę.
Osobiści będę głosowała na kobietę z Ruchu Palikota, a Ryś pobrał już kwit i pojedzie do Warszawy, by oddać głos na Palikota.Przede wszystkim jedzie do swojej przykościelnej rodziny, od której pragnie uzyskać zrozumienie dla ostatniej decyzji Helusi.Nie gaszę jego optymizmu, bo wiara w ludzi nigdy nie jest kłamstwem.Zawsze przynosi nową jakość i dlatego o naiwności nie wspominam.Tym bardziej,że Ryś uważa,że rozumem kobiety jest miłość,a jego synowe i wnuczki kochały Helusię.
Robię swoje własne sondaże.Także polityczne.Iza mówi,że wszystko, co spadnie na beton, czyli bandę czworga - rozpryśnie się, rozpadnie i z wyborów nic nie będzie, wszak są u swoich podwalin nieważne.Nieważne formalnie ( SN rozstrzygnie sprawę Korwin-Mikke dopiero po wyborach?!) ale przede wszystkim merytorycznie, czyli z powodu grzechu pierworodnego.Rażącej nierówności i rażącego patriarchalizmu, czyli przemocy.
-Jakim prawem sześciu szefów partii decyduje o tym, kogo mamy wybierać?- grzmi Iza i nie tylko ona.Grzmiałabym głośniej i donośniej, ale co ja mogę.Mogę tylko wspierać z całych sił Ruch Palikota, który  z bożkiem partyjności walczy.
Tylko tyle, ale marzy mi się więcej.
Wybrani z kapelusza szefów partii są już kandydatami na naszych posłów i niczym więcej.A ja bym chciała, by byli kimś więcej i coś więcej mieli do powiedzenia niż Napieralski, Kaczyński, Tusk,Pawlak...Dlatego dumam, czy mój głos rozbije się o ten beton albo będzie coś znaczył.A co takiego miałby znaczyć?-pyta Kudłaty i mówi,że miałam się skoncentrować na planie Helusi, a brnę po bagnistym gruncie i jak się weń zapadnę to on za to nie odpowiada.
Ano nie.Nie odpowiada za moje decyzje, ale kandydaci na posłów chcą za nie odpowiadać, więc niech je choć poznają.Niechby choć poznali moje wybory w zarysie, bo ich parcie do władzy już poznałam.O moich wyborach politycznych jutro. Dziś mam swoją sprawę z prostakiem strachem.Rozmówię się z nim, choć nikogo nie słucha i niczego nie widzi.Jest ślepy i głuchy na rzeczywistość jak Pis, ale jest.I domaga się nieustannie ode mnie czujności.I nieustannie muszę decydować, czy dam mu jakiś ochłap władzy nad sobą czy wcale nie.
A swoją drogą, czyż taki prostak-strach nie jest mi potrzebny? Przecież stara się jak może, bym dokonywała wyborów.

O tej porze, Drodzy Blogowicze budzi się już mój drugi diabeł.Dowodzi pierwszym etapem rozwoju duchowego i bywa określany jako etap zaprzeczeń.
Zatem kończę, bo nie za bardzo podoba mi się samej sobie zaprzeczać.Niemniej wciąż to robię.Na temat pozostałego wszystkiego, czyli w sprawach wyborów znośnych ludzi, dobrych ludzi, do których  należeć nie chcę, ponieważ wyrządzili ludzkości najwięcej szkód, o czym traktuje Nietzsche w "Tako rzecze Zaratustra"- pisać nie będę.Zamiast będę pisać o instytucjach i bożkach, którym służą , by mój diabeł strachu mógł bez przeszkód budzić się najwcześniej.

Niemożliwe

Helusia miała swoją niemożliwą sprawę ze światem.
Ze światem rozstała się pogodnie 25 lipca 2011 roku, a niemożliwa Jej sprawa przeszła na nas.Przeszła spokojnie, bez zgiełku i bez aktów zgody i przynależności do Jej sprawy.Przeszła tak jak szła przez swoje 90 letnie życie sama Autorka spraw niemożliwych.

Gdy przechodziła na drugi brzeg,bogini śmierci przyszła po Nią  osobiście.Potrzebowałam sporo czasu, by ustalić fakty:że przyszła i że przyszła osobiście.A przyszła i dlatego Helusia odeszła z boginią radośnie.Byłam przyzwyczajona do myśli,że przejście na drugi brzeg radością nie jest, bo być nie może.Zmieniłam zdanie.Ryszard zrobił to wcześniej  wnosząc reklamacje,iż go nie dostrzegła albo o nim zapomniała.
-A ja?!!!- Też jestem gotowy.Zobacz ...- jęczał cichutko a potem coraz głośniej, ale bogini nie wracała po niego.Zrozumiał dlaczego i pogodził się z tym.-Helusia była za ciężka!- powiedział i jął mocować się z muszką i swoim smokingiem.
Od tamtej chwili , gdy  potwierdziło się,że język umiera pierwszy - wiąże nas z Ryszardem wspólnota doświadczania niemożliwego.Wspólnota polegała na milczeniu i ciszy, ale wczoraj zaczęliśmy nazywać fakty i swoje uczucia.
- Na zawsze ktoś pozostała sam?- Nie...- przemówił i znów się uśmiechnął.Tak jak w momencie, gdy poprawił włosy Helusi i zamknął Jej oczy.
-Nie i amen...- usłyszałam swój głos i natychmiast przypomnieliśmy sobie opowieść Helusi o dziewczynce sprzed pół wieku.Wypiła za dużo czerwonego wina i w wesołym towarzystwie orzekła,że nie widzi socjalizmu ani komunizmu nigdzie, a wzrok ma dobry.Gdyby był...-powiedziała - wspomina Ryszard- dziewczynki byłyby królowymi i kapłankami .Nie cierpiałyby przemocy i od urodzenia do śmierci otrzymywały za pośrednictwem funduszu sprawiedliwości dziejowej po jeden tysiąc miesięcznie...Od kogo?- ktoś zapytał szyderczo, a Helusia odpowiedziała:... tytułem zwrotu posagu, tytułem symbolicznego zwrotu posagu, który wniosły światu w obfitości, ale wpadł w pazerne ręce ...

-Pazerne ręce są wciąż pazerniejsze, Ryszardzie i dlatego...- zagalopowałam się, by przypomnieć sobie 58 punktów planu Helusi, bo własnie mam je świeżo w pamięci.Rozczytane, zapisane, skomentowane i domagające się czynów.

-Taka jest natura niemożliwego,że ...-Ryszard zawiesił głos i radykalnie zmienił temat: Czułaś, Dobrochna to samo, co ja? Wtedy, gdy bogini podała swoją ciepłą dłoń Helusi?!!!
- Czułam coś błogiego i znieczulającego.Jak po narkozie przy moich operacjach.Ten moment.On jest już mój...Oswoiłam go.- wyznałam swoją tajemnicę, ale Ryszard nie był usatysfakcjonowany.Kręcił się i wiercił nim ujął moją prawicę i policzył palce proste i zreumatyzowane.Tak samo robił latami z dłońmi Helusi, a ja marzyłam, by ktoś kiedyś podobnie zajął się moimi.
- Ona przychodzi osobiście po Ludzi....Wyjątkowych i chcę usilnie zabiegać, by...
Speszył się i zamilkł, ale wcale nie musiał nic mówić.Miałam to samo marzenie od tamtej chwili, gdy przy łożu Halusi bogini pojawiła się osobiście.

-Jakie życie , taka śmierć.Helusia oswoiła się z boginiami...
- Bo sama była boginią zwycięstwa.Jak Nike, jak Atena.Jak zwycięstwo mądrości nad ...Odszedł szybko od moich rąk, ledwo je dotykając koniuszkami sumiastych wąsów.Długo rozmawiał z boginiami nim przypomniałam mu swoją obecność.
-Czułam,że przejście na drugi brzeg jest ...największym szczęściem, gdy...Gdy jesteśmy gotowi przejść.Helusia była gotowa.
- Skoro nie doświadczyliśmy szczęścia Helusi to teraz...
- Teraz na nowo rozpoczną się procedury oswajania niemożliwego.Helusia dotkliwie je przeżywała.Szczególnie ignorowanie Jej sprawy, wyszydzanie, pukanie się w czoło i martwe oczy NM( nieudaczników męskich) i NK( nieświadomych kobiet)...
- Ala darzyła szacunkiem każdego, kto zwalczał Jej plan...- Gdy rozpoczęłam totalna krytykę...
- Balansowała na krawędzi życia, gdy w końcu znalazła żywego człowieka, który chciał słuchać.Ja...- wyznał Ryszard - słuchać nie umiałem, a teraz...
- Teraz są wybory, których Helusia dokonała z początkiem lipca ...
- I teraz kiełkuje już świadomość co do jakości naszej "klasy politycznej".
- Przede wszystkim powoli zdajemy sobie sprawę z powagi problemów, które mamy...Musimy tylko chcieć i móc wymagać od naszych pośredników, by je
należycie  nazywali i reprezentowali publicznie.My, nigdzie nieważni i niepotrzebni nikomu...
- Gdyby nam Helusia poleciła, zasugerowała , prosiła albo choćby...Moja odpowiedzialność za Jej plan byłaby mniejsza.Może byłoby mi łatwiej uchylić się od niemożliwego, a ONA swój testament napisała  błyskiem  swoich oczu  i...I dlatego ma większą moc.

Dlatego jutro na nowo rozpocznę swój blog.Rozpocznę, gdy odrzucę ze swojego słownika kilka słów, które już do mnie nie pasują.Ryszard już to zrobił: nie ma nic niemożliwego.W szczególności dla kobiet.
Tymczasem  z kuchni dochodzą   do mnie odgłosy świadczące o tym,że dzieci chcą jeść.Debatują, czy otworzyć bigos czy może zamówić pizzę.W chęć zapowiedzi prowadzenia bloga wkracza życie, które łączy wszystko.Zatem zapowiadam jutrzejszy tytuł " Sondaże powyborcze" i jednocześnie jestem już przy komponowaniu obiadu, który musi być.I będzie.Jak niemożliwe staje się realne i jak ze śmierci słów rodzi się nowe ich życie.
Właśnie Daniel czyta "Sformułowania"Anthony de Mello:"Jeśli chcesz żyć, słowa muszą umrzeć".Czekam na wyjaśnienie, ale były ksiądz zawiesza głos nim powie:Czujesz się zagubiony i bezsilny, bo przebywasz w świecie słów.Przebywam , bo lubię słowa.Lubię, bo mają swoją moc twórczą, ale słyszę:
"Karmisz się słowami, zadowalasz się nimi, a w rzeczywistości potrzebujesz samej rzeczy.Jadłospisem nie zaspokoisz głodu" Ano nie.
Żadne sformułowanie nie ugasi mojego pragnienia niemożliwego...